zondag, juni 08, 2008

Vaderdag

Misschien zal het je een beetje verbazen. Maar het kàn dat er vanuit de United States of America goede en lovenswaardige initiatieven overgewaaid komen naar het verre Europa. Dankzij éne Mrs Dodd kunnen wij hier vandaag Vaderdag vieren. Dit initiatief, bekrachtigd door de president van dienst Calvin Coolidge, kwam er omdat Mrs Dodds’vader als weduwnaar voor zes kinderen moest zorgen, wat heel veel kracht en doorzettingsvermogen moest gekost hebben. Dat verdient een bloemetje, om het in eigentijdse termen uit te drukken.

Het bloemetje werd een traditie om elke tweede zondag van de junimaand alle vaders ter wereld te vieren. Tevens was het misschien ook een emancipatorische reactie op voorgaande initiatieven om twee moederdagen te lanceren.
Een vader wil ook wel eens wat ….

In kleuterklassen heeft dat steeds aanleiding tot ongelofelijke knutselnamiddagen: asbakken, papierklemmen, krantenhouders of een leuk versje geschilderd op roze papier staan steevast in de hitparade van het ideale geschenk voor de jonge vader. Later wijzigt dit (gelukkig) in meer bruikbare én niet recycleerbare materialen zoals een flesje wijn, een cd van the Beatlles of een kistje sigaren.

Op vaderdag denken de vaders aan hun vaders.
Wie zijn ze? Waar zijn ze? Wat betekenen ze?
Op vaderdag denken de kinderen aan hun vaders.
Waarom zijn ze zo? Waarom zijn ze er? Wat kunnen zij voor mij betekenen?

Ik denk aan twaalf jaar geleden.
De laatste vaderdag van mijn vader.
Een week vóór zijn afscheid aan de wereld.
Een onaangekondigd afscheid.
Wat volgde – was een zeer donkere periode, waarin de tijd het cliché niet volgde én dus bijzonder traag voorbij sloop. Een dag, een week, een maand, een jaar …tergend langzaam voortschrijdend. Dit in tegenstelling met de wereld om me heen die het snelle tempo van weleer volgde.
Het verdriet volgde wel het cliché … eerst moeten alle seizoenen minstens één keer aan je voorbijgegaan zijn. De eerste keer zonder …


En dan ineens gaat de tijd op reis met jou. Het tempo verhoogt. De leegte wordt een beetje opgevuld.


Ik ben ondertussen ook al een vader geworden van respectabele leeftijd.


Vaak reken ik uit hoe oud mijn vader was toen ik bijvoorbeeld 18 jaar werd. Hoe dacht hij over opvoeding? Hoe gesloten was zijn openheid? Hoe open was hij in geslotenheid? Hoe dacht hij over het verlies van zijn vader? Welke dromen en teleurstellingen maakten deel uit van zijn bestaan?
Vragen zonder kans tot antwoorden.
Toch is zijn bloed ook een beetje mijn bloed … het zoekt zijn weg in mijn lijf … en in gedachten en daden stuurt ook zijn bloed mij vooruit.

Misschien is alles definitief voorbij. Misschien is hij waar hij dacht te komen. Misschien is hij de ster aan het firmament. Misschien is er enkel duisternis.
Het lichaam is al lang verdwenen. Misschien is er ergens een zielenparadijs. Misschien ook niets.
Een mens is misschien een tijdig fenomeen met opdracht te leven zolang hij leeft. Niet meer en vooral niet minder.

Of zou hij elke dag weer opnieuw waken over al wie hij liefheeft?

Maar hoe het ook moge zijn … vader … gelukkige vaderdag.



15 Reacties

At zondag, juni 08, 2008, Anonymous Victor said...

Mooi...

 
At zondag, juni 08, 2008, Anonymous Theo said...

Bart,
Mooi ... en zo herkenbaar. Bedankt!

 
At zondag, juni 08, 2008, Blogger francky said...

ook een prettige vaderdag

 
At zondag, juni 08, 2008, Anonymous biezonder said...

Besef nu pas dat ik vaderdag vergeten ben. Thx :)

 
At zondag, juni 08, 2008, Anonymous hilde said...

schoo, héél schoon. prettige vaderdag :-)

 
At zondag, juni 08, 2008, Blogger Elsje said...

Mooi blogje!

Ik moet deze maanden ook veel aan mijn vader denken, op 11 augustus ben ik precies even oud als hij was toen hij stierf.

PS Gek dat in Nederland vaderdag altijd op de 3e zondag van juni gevierd wordt?!

 
At maandag, juni 09, 2008, Blogger Frank said...

Hoewel erg commercieel tegenwoordig vind ik vaderdag (en moederdag) een goed iets. Beetje respect en uiting van dank en liefde mag er zeker zijn.
Alleen jammer dat mijn vader er niet van houdt.
Maar ja, dan doen we het een dag later of eerder en is het (zoals hij wilt) geen vaderdag.

 
At maandag, juni 09, 2008, Anonymous Heidi said...

Ik kan me niet voorstellen dat zo iets moois als een "mens", iets dat zo ingenieus en vreeswekkend in mekaar zit, alleen maar hier op aarde komt om kort te leven en dan weer te verdwijnen in het niets... er moet meer zijn!

 
At maandag, juni 09, 2008, Anonymous kathleen said...

Bart,helemaal waar!!
Op zo'n dagen besef je inderdaad dat de tijd niet stil staat. Vandaag 20 jaar geleden stierf mijn moeder.Dit lijkt al zo waanzinnig lang.

 
At dinsdag, juni 10, 2008, Blogger Julia said...

Volgens mij leeft zijn ziel hoor Bart en waakt hij over jullie . Zo denk ik erover !

 
At dinsdag, juni 10, 2008, Blogger Alice van der Plas said...

Slik, moet denken aan mijn pappa, die steeds ouder en grijzer wordt...

 
At dinsdag, juni 10, 2008, Blogger ingelien said...

Je sleepte me mee in het ontroerend stukje wat je schreef...

 
At dinsdag, juni 10, 2008, Anonymous Chelone said...

Vaderdag, veel intenser belicht en ervaren. De foto, het liedje van Borsato, touchy! Volwassenen die van hun ouders houden, ik vind het altijd mooi!

 
At zaterdag, juni 14, 2008, Anonymous Ebelien said...

Jij ook een gelukkige vaderdag. Goed dat je er zo bij stil staat..

 
At dinsdag, juni 24, 2008, Blogger Haddock said...

Herkenbaar zeker! Mooi zuiver blogje. Dankjewel.

vergeef me voor m'n vraag: Zie je hem soms in je dromen? Is hij daar jonger, draagt hij z'n mooie kleren?
Uit ervaring, ik vraag dit veel, zie je geliefden meestal terug op hun best. Alsof ze de keuze hebben hoe ze zich in je dromen presenteren...

 

Een reactie plaatsen

<< Home