zondag, juni 05, 2005

Alzheimer

In de weekendeditie van vele kranten kan je halve pagina grote affiche vindenen met volgende tekst: "Paul, 73 jaar. Lijdt aan geheugenverlies. Maar dat is geen reden om hem te vergeten. Paul heeft de ziekte van Alzheimer. Hij verliest langzaamaan zijn geheugen. Hem genezen kunnen we niet. Nog niet. Daarom zoeken we verder. Paul en andere patiƫnten zijn dit waard". Bij het lezen van deze tekst gingen mijn gedachten naar de brandweerman op kamer 307 van een Rust-en Verzorgingstehuis ergens in Vlaanderen.

Hij is vandaag 72 jaar geworden.
In zijn kamer hangen de muren vol met kaders.
Beelden van branden.
Foto's van brandweerwagens
Foto's van een stoere bink,
trots als een pauw wanneer Koning Boudewijn hem een medaille opspelt.

Hij zit in zijn stoel.
Starend in de verte.
Zijn armen zijn armpjes geworden.
Zijn beentjes kunnen niets meer dragen.
Onafgebroken gaat zijn hoofd van links naar rechts.

Zijn vrouw komt al 12 jaar lang
elke dag hem een kus op het voorhoofd geven.
Ze vertelt van vroeger
en nooit van morgen.

Elke avond brengt ze lepel per lepel het eten naar zijn mond.
Na elke hap veegt ze voorzichtig zijn mond af.

Hij staart in de verte,
hij ziet sinaasappelen aan het plafond.
hij ruikt het verse stro waarop hij elke avond slaapt,
hij hoort de bazige stem van zijn moeder
en voelt de hitte van de uitslaande brand.

Hij wil vluchten en alle deuren sluiten.
Hij wil roepen.
Zijn ogen gaan angstig van links naar rechts..
Zijn vrouw neemt zijn handen in haar handen.
Ze wrijft heel zachtjes en fluistert dan: "Niet bang zijn".

5 Reacties

At maandag, juni 06, 2005, Anonymous Bart said...

*stil*

 
At maandag, juni 06, 2005, Anonymous Quattro said...

mooi

 
At maandag, juni 06, 2005, Anonymous The Dude said...

Op het gevaar af om als een sentimentele dweil versleten te worden, zeg ik: aangrijpend, emotioneel geladen schrijfsel Huigje, pakkend.

 
At dinsdag, juni 07, 2005, Anonymous Philip said...

Beste Huigje,

Ik hou van de appelsienen aan het plafond.
En van de vrouw die mijn mond afveegt en me gerust stelt, elke dag weer.
Bedankt voor de mooie beelden.

 
At dinsdag, juni 27, 2006, Blogger maxentia said...

Ik wens iedereen een vrouw toe als de zijne, en ik wens iedereen een "verslaggever" zoals jij er een bent. Alzheimer daarentegen, dat wens ik niemand.
Blijven schrijven jij, dit is een bevel!

 

Een reactie posten

<< Home