zondag, augustus 24, 2008

Afwachten

Altijd maar opnieuw
de zon en de regen
die als een hobo
weemoed en verwarring
in mij laat weerklinken.

Altijd maar opnieuw
de wind en de storm
die klanken omtoveren
tot één symfonie.

Plots een dissonant
of
is het een vreemd instrument?

Ritselende gedachten
krijgen
zin
in een zin.

Ik zie wel.
Ik kijk graag.

Ik leef.

Labels:

7 Reacties

At zondag, augustus 24, 2008, Anonymous tantieris said...

Erg mooi.

 
At zondag, augustus 24, 2008, Blogger Ingelien said...

Je zegt veel in je woorden en tussen je woorden al evenveel.
Ontroerend en in een vlotte stijl geschreven.
Herkenbaar ook.
Pure poëzie om van te genieten!

 
At maandag, augustus 25, 2008, Blogger Victor said...

Erg mooi. Wordt het niet eens tijd voor een bundeltje?

 
At maandag, augustus 25, 2008, Blogger Annemie said...

Een pareltje...

 
At maandag, augustus 25, 2008, Blogger francky said...

heel mooi, zoals altijd smaakt dit naar meer.

 
At dinsdag, augustus 26, 2008, Anonymous veerle said...

Ik hou ervan om tussen de regels te lezen en dat lukt me hier aardig. Prachtig!

 
At donderdag, augustus 28, 2008, Blogger curieuzeneuze said...

de laatste zinnen bevredigen ..

mooi gedicht, ch!

 

Een reactie plaatsen

<< Home