woensdag, augustus 22, 2007

Save the last dance

Sophie begrijpt er geen snars van.

Jarenlang zaagde ze Wim, haar man de oren van het lijf om danslessen te volgen.
Telkens weer kreeg ze een njet.
Dat kon ze moeilijk verkroppen. De enkele verplichte danspasjes (op huwelijksfeesten en verjaardagsfeestjes) met Wim leverden immers steevast een resem blauwe plekken op. En dan nog maar te zwijgen over de tenen die regelmatig kennis moesten maken met schoenmaat 46, waarop een lijf van ongeveer 85 kg vasthing.

Drie weken geleden echter komt Sofie omstreeks 18 uur thuis na een drukke werkdag. Ze opent de voordeur. En hoort in de living een Paso Doble weergalmen. Daar gearriveerd nodigt Wim haar uit voor de dans. Gevolg: één verstuikte teen.
Maar dat neemm de danslust bij Wim niet weg, integendeel.
Elke avond opnieuw staat hij uren op de keukenvloer, die omgetoverd werd tot een dansvloer.

Sofie, totaal ondersteboven van Wims nieuwe hobby, stelt voor om naar een dansschool te gaan, teneinde toch eens een dansje te kunnen doen waarbij Wim goed in de maat meedanst.
Wim haalt weer zijn njet naar boven.

En vandaag tijdens het middageten zegt Wim: 'Schatteke. Doe maar je mooiste danskostuumke aan. Morgenavond is het zo ver! We worden wereldkampioen!"
Sofie vreest dat Wim een klop van de hamer heeft gekregen, of een aanval van shizofrenie!
En dan ziet ze de krant liggen, naast haar bord.
Dàn wordt alles duidelijk.
Denkend aan de pijnlijke tenen en de hopeloze danspasjes, gelooft ze voor één keer haar man.
Hij wordt wereldkampioen. Zonder twijfel.

Labels: