zondag, mei 25, 2008

Voor Stef, Fabian en Silke

Bewogen weken hebben ze achter de rug.
Stef slachtoffer van twee hersenbloedingen op één week.
Fabian slachtoffer van een verkeersongeval.
Silke die binnenkort een levensbelangrijke ingreep moet ondergaan.
Drie kinderen. Drie gezinnen. Drie families vertoevend tusen hoop en wanhoop.

Ik moest aan hen denken toen ik deze morgen op zoek ging naar de videoclip van Dima Bilan. Hij vertolkte zaterdag het winnend lied tijdens het voorbije Eurosongfestivalcircus. Ben blij dat eindelijk eens geen kalkoen, monster of Britneykloon het gehaald heeft. Eindelijk weer eens een ballade met inhoud. Een lied over geloof. Blijven geloven.
Believe.

Even when the thunder and storm begins.
I'll be standing stong like a tree in the wind.
Nothing is gonna move this mountain or change my direction
'm falling off the sky and I'm all alone.
The courage that's inside is gonna break my fall.
Nothing is gonna dim my light within
But if I keep going on it will never be impossible not today.
Ik hoop dat net als in de videoclip op het einde alles zo goed mogelijk kan gaan met Stef, Fabian en Silke.

Labels: ,

maandag, januari 28, 2008

Perplex

Gisteren werd de aftrap gegeven van de liedjeswedstrijd 'Eurosong' waarbij 20 kandidaten de komende weken strijden om later op het jaar België te vertegenwoordigen op het Eurosongfestival.

Femme Fatale Betty bracht een opmerkelijke act ... wellicht in de hoop om het succes van 'Pas de deux' te evenaren die anno voor een serieuse rel zorgde met hun nummer 'Rendez-vous' die naar het Eurosongfestival werd gestuurd.
Het heeft (voorlopig) niet mogen zijn voor Betty, die niet toonvast was ...





Maar dit alles terzijde ... want wat me meest fascineerde, was het decor van Eurosong. Niet alleen ik, maar ook mijn huisgenoten én vrienden zagen iets wat hen echt deed denken aan de minder-goeie-kant-van-Duitsland, zijnde het nazi-verleden.
Kwam het door de kleuren (rood en zwart)?
Of door de vorm van de letters of de vleugels?

Graag hoorde ik de mening van collega-bloggers. Zie ik ze werkelijk vliegen? Of vinden jullie ook dat er een vleugje Duitsland in de studio hangt?
Zo ja, waaraan zou dat dan liggen?

PS de terechte winnares van de eerste reeks was dit nummer van Katy Satyn


Labels: